|
Soms wordt wel eens gezegd: het reizen moet je in het bloed zitten. Zo was het bij Peter Krudde. Zijn ouders reisden veel, en toen Peter ging werken koos hij een bedrijf waar een buitenlandse carrière in het verschiet lag. Ceteco, het bedrijf waar Peter terecht kwam, was de vroegere Curacaosche Handelsmaatschappij. Vanuit het hoofdkantoor in Nederland werd Peter gedetacheerd bij de vestiging in Costa Rica om vanuit daar handel in kapitaalgoederen te initiëren en uit te breiden.
Peter stond ook bekend als een grapjas. Hans van der Wielen herinnerde dat in het maandelijkse mededelingenblad werd aangekondigd dat in het kader van de Nederlandse hulpverlening aan Costa Rica (en er werd wat hulp verleend in die tijd) Urkse vissers begin april de vissers uit Puntarenas nieuwe technieken zouden bijbrengen met hun moderne UK71. Peter Krudde had toen hij dat hoorde hen meteen uitgenodigd om op de borrel te komen en daar waren zij zo blij mee dat ze beloofden de vangst van die dag mee te brengen. De leden van Club Holandés werden daarom vriendelijk verzocht om plastic tassen of emmers mee te nemen naar de borrel om de vis in de doen.
De borrelavond werd buitengewoon druk bezocht en toen na een uur of twee Peter vroeg om de tassen en emmers erbij te halen, kwamen er zeer veel te voorschijn. Men zegt zelfs dat Dick Stammes halverwege zijn tocht naar het Amstel Hotel was teruggekeerd om een plastic tas op te halen, tegen de zin van zijn vrouw Norma in. Wat toen niet gewaardeerd werd, was het feit dat Peter hen eraan herinnerde welke dag het was. Juist... 1 april.
Peter Krudde begon in januari 1977 met het uitgeven van een krantje om de leden op de hoogte te houden van alle activiteiten en de gebeurtenissen van de Nederlanders in Costa Rica. Iedere maand stond hier trouw de maandelijkse borrel in vermeld, en langzamerhand werd de agenda steeds voller.
|
