Gerardo el Holandés

Gerardo el Holandés is het pseudoniem van Ger van Hussen. De beschreven wedstrijd werd gespeeld op 17 oktober 1982.

Nabeschouwend kunnen wij zeggen, dat deze vriendschappelijke interland ter voorbereiiding op de komende wereldkampioenschappen in Colombia, gebruikt werd voor een groot aantal experimenten zulks vooruitlopend op de te wijzigen FIFA-regels. Zo speelden wij in reklame-shirts van Albatros/UKF Fertilizantes Holandeses en was onze weer uitblinkende keeper Dirk Jaspers uitgerust met bretels, welke aan zijn sprongen een katapult-achtig effekt gaven. Ook werden de volksliederen i.p.v. vóór nu na de wedstrijd gespeeldg zodat tenminste bekend was wie reden had om het hardste te zingen. De oude truc van 12 tegen 11 spelen mislukte helaas, omdat onze speler niet tijdig kans had gezien een shirt van de andere partij te bemachtigen. Niet over alle experimenten kunnen wij ons echter positief uitlaten. Zo was het ons inziens overdreven dat - hoewel het veld duidelijk hellend was - Harm v. d. Bilt met bergschoenen ging spelen.
Ook het feit dat onze captain Robert v. d. Putten zijn team slechts gedurende de eerste drie en laatste drie minuten meende te moeten aanvoeren in het veld en voor de rest van de wedstrijd vanaf de zijlijn, stemt ons kritisch, hoewel wij zijn ambitie begrijpen om dit klasse-team nog tenminste tot en met de WK van 2022 leiding te blijven geven.

Verrassend was dat het inzetten van Ria v. d. Bilt als bondsarts en Monique van Hussen als masseuse niet tot het verwachte grote aantal blessures bij de tegenstanders leidde. Integendeel er ontstond bij hen geen enkele kwetsage en het maakte hen slechts achterdochtig. Zulks niet geheel ten onrechte. Immers, dit vrouwelijk verzorgingsteam viel buiten de FIFA-regels, zodat ook geen controle kon plaatsvinden op de preparaten welke door hen aan de spelers werden verstrekt. Het kan dan ook geen louter toeval worden genoemd dat al onze doelpunten na de rust werden gemaakt. In dit verband dient echter het verschijnsel, dat enkele spelers aan het einde van de wedstrijd de verkeerde kant gingen uitlopen, nader te worden bestudeerd. De tactiek om 3 sterspelers bij het rivalerende land weg te kopen was geslaagd. Zij komen zeker in aanmerking om korte tijd tot Nederlander te worden genaturaliseerd en dit kan te Colombia op grote schaal worden herhaald. Gebruik makend van het recht der gastheer om de kleur te bepalen waarin het eigen elftal zal spelen, hadden zij zich gehuld in onze naam en ons oranje. Voor deze mentale opdoffer hadden wij echter een veel meer geraffineerde tegenzet: vrijwel ons gehele elftal bleek namelijk de taal der tegenstanders voortreffelijk te beheersen, zodat al hun mondelinge communicatie in het veld uitmondde in een succes voor ons.
Sommigen van onze spelers hadden zich deze taal zelfs zo eigen gemaakt dat zij tijdens en zelfs na de wedstrijd nog geen woord Nederlands konden uitbrengen. Dit getuigt van een zeer langdurige en intensieve voorbereiding van onze mannen op dit duel. (Bravo!) Al met al zijn wij gesterkt in de verwachting dat wij er in 1986 zéker bij zullen zijn.

Hoofdstuk