Jan Wybrand Tuinstra

Jan Wybrand woont zo'n twintig jaar in Costa Rica.

Jan Wybrand en Michele vertrokken tussen de ijsschotsen in Hamburg met een bananenboot richting tropische wateren. Na twaalf dagen varen kwamen ze aan. Jan Wybrand zegt hierover:
'Ik zal nooit de indruk vergeten bij aankomst in Limón. We konden het land ruiken zonder het te zien. Net als in de film 1492, zagen we het land opdoemen uit de mist, 's morgens vroeg. Dan zo'n haven als Puerto Limón, in die tijd nog helemaal echt een typisch tropische haven met houten steigers en veel handmatig werk dat vaak verricht werd door negerbevolking. Het kon niet méér lijken op de "koloniale verhalen".'

Sinds 1986 werkt Jan Wybrand voor Fides, een bedrijf dat wereldwijd chrysanten- en perkgoedstekjes produceerd. Er werkt naast Jan Wybrand nog een Nederlander op het bedrijf, Wynzen Pauzenga. De anderen zijn Costaricanen en dat is een 'fantastische ervaring' volgens Jan Wybrand. Op zijn initiatief worden er verschillende maatregelen genomen om de afstand tot de Costaricanen zo klein mogelijk te maken. Toch blijf je als immigrant voor meer dan een generatie 'buitenlander'. Als medewerkers vindt Jan Wybrand de Costaricanen leergierig en goede, gestage werkers. Ze maken geen problemen met enkele overuren en pakken vanalles aan. Ze proberen iets van het leven te maken, ook al zijn de middelen beperkt. Ondanks dat ze een andere doe- en denkwijze hebben, staan ze toch open voor ideeën van buitenaf.

Kiezen tussen beide landen is vrijwel onmogelijk, vindt Jan Wybrand. De Costaricaanse natuur is meer divers dan de Nederlandse, terwijl architectuur en cultuur in Nederland intenser zijn. Een haring en een patatje is het eerste wat zijn familie eet als ze in Nederland komen, maar of dat op kan tegen het klimaat, de rust en de gallo pinto in Costa Rica...?
Hoofdstuk